Το άρθρο 2 του Ν. 4052 - που δημοσιεύθηκε 1/3/12 - θα ίσχυε την 1/1/13, δηλαδή δέκα (10) μήνες μετά, που ήταν μάλλον επαρκής πολιτικά χρόνος, ιδιαίτερα στις συνθήκες που ζούμε. Σημειωτέον μάλιστα ότι ένα (1) μήνα μετά, τις παραμονές των εκλογών 2012 (Απρίλιος), μια δύσκολη και με πολλά εμπόδια προσπάθεια ολοκληρώθηκε, με την υπογραφή ΚΥΑ για τους νέους οργανισμούς νοσοκομείων και κέντρων υγείας του ΕΣΥ. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα μιας επιστημονικής και πολιτικής προσπάθειας - όχι τέλειας - να συμμαζευθεί η κατάσταση στα νοσοκομεία 25 χρόνια μετά το ΕΣΥ και το ΠΔ 86/87.
Την 1/1/13 έπρεπε με την ενοποίηση των νέων οργανισμών να διαμορφωθούν οι βάσεις για την οριστικά ενοποιημένη λειτουργία 85 πια νοσοκομείων (με τα 50 διασυνδεόμενα), να έχουμε λιγότερες κλινικές με βάση τα όρια των ιδρυτικών νόμων του ΕΣΥ (25 κλίνες ανά τμήμα), με πραγματικές (κι όχι εικονικές) κλίνες, ενώ καταγράφηκαν και κατανεμήθηκαν οργανικές μονάδες και θέσεις ορθολογικά (αξίζουν συγχαρητήρια σε στελέχη και υπαλλήλους του Υπουργείου Υγείας γι αυτά). Από όσα γνωρίζω, τα ανωτέρω καρκινοβατούν στην πράξη, ενώ αντιθέτως τα προβλήματα, από μια μάλλον ερμαφρόδιτη κατάσταση «παλαιού-νέου», παραμένουν αν δεν επιδεινώθηκαν. Τέλος έρχεται και τροπολογία στο Ν. 4028/13 για να ετεροχρονίσει την εφαρμογή από 1/4/13 (!).
Παράλληλα, στις παραγράφους 4-6 του ως άνω άρθρου, μπαίνουν για πρώτη φορά τα στοιχεία: α. κριτηρίων αξιολόγησης στην πρόσληψη (παρ. 4), β. τρόπου αξιολόγησης μέσω επιτροπής ειδικών (παρ. 5), και γ. αξιολόγηση με βάση αποτελέσματα (παρ. 6), των Διοικητών και Αναπληρωτών Διοικητών Νοσοκομείων. Έχουν παρέλθει 2,5 περίπου μήνες που δεν έχουν τύχει εφαρμογής τα ανωτέρω. Καλό είναι ότι μόλις δημοσιεύθηκε η ΥΑ για την Επιτροπή Αξιολόγησης. Όμως δυο (2) από τα πέντε (5) μέλη, που ως ένα βαθμό θα διασφάλιζαν τα ανωτέρω στην Επιτροπή (Καθηγητής ή Αναπληρωτής Καθηγητής γνωστικού αντικειμένου της Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας και διευθυντικό και άνω στέλεχος του ιδιωτικού τομέα εκτός υγείας) δε συμμετέχουν εμφανώς σε αυτή.
Παράλληλα μόλις εκδόθηκε πρόσκληση ενδιαφέροντος (δεύτερο αρχικά καλό), που όμως απλώς αναφέρει, αλλά δεν ποσοτικοποιεί, τα κριτήρια: α. εκπαίδευσης, β. εμπειρίας και γ. επαγγελματικής και κοινωνικής αναγνώρισης (professional and social accountability). Επίσης, η πρόσκληση δεν αναφέρει το δικαίωμα του καθενός υποψηφίου να υποβάλλει για Χ θέσεις των Υ νοσοκομείων, με μόνο μάλλον περιορισμό τη κάθε ΔΥΠε και ένα νοσοκομείο αυτής (!).
Τέλος, αναφέρει ότι τα όποια δικαιολογητικά, στα οποία δε θα ήθελα να αναφερθώ, προσκομίζονται πριν το διορισμό, αλλά προφανώς μετά την αξιολόγηση (!). Βασικά ζητήματα που ανακύπτουν είναι ο χρόνος (πως όλα αυτά θα γίνουν σε 10 εργάσιμες ημέρες?) και η νομιμότητα που θα προκύψει από την όλη διαδικασία, για να μην είναι διαβλητό το όλο εγχείρημα από τον οποιοδήποτε, υποψήφιο ή μη. Παράλληλα, αναρωτιέται κανείς γιατί η σωστή εφαρμογή των ανωτέρω να μη γίνει άμεσα σε όλους τους άλλους φορείς υγείας (ΕΚΑΒ, ΕΟΦ, ΕΠΥ, κ.ο.κ.) με μια τροπολογία.
Από τα δυο προηγηθέντα ζητήματα συνάγεται και το βασικό μας διπλό ερώτημα που είναι: θέλουμε να αναδιοργανώσουμε το ΕΣΥ σε σωστές βάσεις και παράλληλα να το διοικήσουμε αποτελεσματικά, χωρίς τα όποια λάθη του παρελθόντος? Σε αυτό πρέπει να απαντήσει πρακτικά και άμεσα: α. η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, β. τα πολιτικά κόμματα που στηρίζουν τη Κυβέρνηση, αλλά και γ. η Βουλή που ψήφισε τις σχετικές διατάξεις.
(Αρθρο του τέως Γ.Γ. Νίκου Πολύζου στο iatropedia.gr)
